فصل ۱۳ از ۱۹
جوایز، کار داوطلبانه، انتشارات و معرف‌ها
۳ دقیقه مطالعهبه‌روزشده در ۲۴ مهر ۱۴۰۵
بخش‌های اختیاری: چه وقت بیاورید و چه وقت نه.
جوایز، فعالیت داوطلبانه، انتشارات و عضویت‌ها
این بخش‌ها اختیاری‌اند و فقط وقتی جا دارند که چیزی مرتبط با شغل هدف به رزومه اضافه کنند. قاعده برای همه‌شان یکی است: مرتبط، معتبر، کوتاه و به ترتیب زمانی معکوس. اگر فقط یک مورد دارید، آن را در بخش مرتبط بیاورید: جایزهٔ کاری زیر همان شغل و جایزهٔ تحصیلی زیر تحصیلات.
جوایز: نام جایزه، نهادی که آن را داده، تاریخ و اگر از نام جایزه پیدا نیست، دلیل دریافتش را بنویسید. فقط جوایز رسمی و مرتبط را بیاورید، مثل «کارمند نمونهٔ واحد فروش، شرکت نمونه‌پخش، ۱۴۰۲؛ به دلیل بالاترین نرخ تمدید قرارداد مشتریان».
فعالیت داوطلبانه: برای تازه‌کارها و کسانی که فاصلهٔ شغلی دارند ارزش زیادی دارد. اگر کاملاً مرتبط است، آن را مثل یک سابقهٔ کاری و با بولت دستاوردمحور بنویسید. نمونهٔ ضعیف: «عضو خیریه» / نمونهٔ بهتر: «هماهنگ‌کنندهٔ داوطلبان، مؤسسهٔ خیریهٔ محلی | ۱۴۰۱/۰۲ تا ۱۴۰۳/۱۱ | سازمان‌دهی ۱۲ داوطلب برای برگزاری دو بازارچهٔ خیریه در سال».
انتشارات و ارائه‌ها: برای نقش‌های پژوهشی، دانشگاهی و پزشکی و بعضی نقش‌های فنی اهمیت دارند. برای هر مقاله نام نویسندگان، سال، عنوان، نام مجله یا کنفرانس و نقش خودتان را بنویسید و برای همه یک سبک ارجاع یکسان به کار ببرید. برای هر ارائه نقش شما، عنوان ارائه، نام همایش، شهر و تاریخ کافی است. فقط آثار منتشرشده و مرتبط را بیاورید و مقاله‌ای را که هنوز در حال داوری است، با همین عبارت مشخص کنید.
عضویت‌های حرفه‌ای: نام کامل انجمن، نوع عضویت و بازهٔ زمانی را بنویسید و اگر در انجمن نقش فعالی داشته‌اید، یک خط هم دربارهٔ آن. نمونه: «عضو پیوسته، انجمن مهندسی صنایع ایران | ۱۳۹۹/۰۸ تا تاکنون | عضو کمیتهٔ برگزاری همایش سالانه».
این چند نکته را هم در نظر بگیرید:
- جایزهٔ قدیمی را فقط وقتی بیاورید که هنوز چشمگیر یا مرتبط است.
- برای هر اثر منتشرشده لینک یا شناسهٔ دیجیتال (DOI) بگذارید تا خواننده بتواند آن را بررسی کند.
- عضو بودن در گروه‌های پیام‌رسان، عضویت حرفه‌ای به حساب نمی‌آید.
- اگر جا کم دارید، اول این بخش‌ها را حذف کنید، نه سوابق کاری را.
معرف‌ها
معرف‌ها را در خود رزومه نیاورید. جملهٔ «معرف در صورت نیاز ارائه می‌شود» یا References available upon request را هم ننویسید. کارفرما خودش فرض می‌کند معرف دارید و این جمله فقط جای یک خط مفیدتر را می‌گیرد.
فهرست معرف‌ها را فقط وقتی بدهید که کارفرما بخواهد، در صفحه‌ای جدا با همان ظاهر رزومه یا در فرم استخدام. برای هر معرف نام کامل، عنوان شغلی، سازمان، شماره یا ایمیل و نسبت کاری‌اش با شما را بنویسید، مثل «مدیر مستقیم در شرکت نمونه‌پخش، ۱۴۰۰/۰۷ تا ۱۴۰۳/۰۵». معمولاً سه معرف کافی است.
معرف‌ها را این‌طور انتخاب و آماده کنید:
- پیش از اینکه اطلاعات کسی را بدهید، از او اجازه بگیرید و بگویید برای چه شغلی درخواست داده‌اید تا برای تماس آماده باشد.
- معرف را از میان کسانی انتخاب کنید که کار شما را دیده‌اند: مدیر مستقیم، سرپرست، همکار ارشد یا برای تازه‌کارها استاد راهنما. اعضای خانواده معرف مناسبی نیستند.
- برای هر درخواست، معرفی را نام ببرید که بیشترین ارتباط را با همان نقش دارد.